Dag 8, 23 juli 2010

Bryce City	Bryce Canyon vanuit de lucht...	... en vanaf de grond
Wildlife in Bryce	Onze "Berenman" Ed Beitzel	Red Canyon
Mount Carmel Junction	Bisondere dieren	Blik op Zion
Het dal van Zion	Zion bij sunset	Zicht vanaf de motor

Vroeg uit de veren want vandaag gaan we indrukwekkend Bryce Canyon bewonderen vanuit de lucht. Toch maar even een klein broodje gekocht om niet met een lege maag te gaan vliegen, je weet maar nooit, ik had geen zin om misselijk te worden... Dit was wel het kleinste vliegtuig waar ik ooit ingestapt ben. Ed had dit al eens gedaan met een helikopter maar deze waren allemaal in reparatie.

Het gaat toch even door je hoofd dat je hoopt dat de piloot een beetje kan vliegen en dat we niet neerstorten, maar goed. Samen met twee chagrijnige Fransen die de hele vlucht van 35 minuten geen woord hebben gewisseld, vertrokken we naar het luchtruim. De lucht was strakblauw dus het uitzicht was optimaal. Prachtige spitse rode en witten rotsen van zacht zandsteen, uitgeslepen door water wat hier ooit heel hoog gestaan heeft.

Indianen stammen verklaarden dat dit het gebied was van de vijand en dat deze rechtopstaande rotsen bestaan uit deze broeders die gestraft werden door het kwaad en daardoor veranderden in steen. Als je een rijke fantasie hebt kun je ze inderdaad herkennen met tooien en speren en gezichten.

Toen we halverwege de vlucht waren, begon onze maag toch wat op te spelen en ik was blij dat te terugkeer werd ingezet. Het bonkte en hobbelde behoorlijk en we werden steeds stiller. Wat een geluk dat deze misselijkmakende tocht maar 35 minuten ging duren. Toen we uitstapten waren we groen van ellende. Dat doen we dus niet nog eens. Het heeft 2 uur geduurd voor we trek hadden in een ontbijt.

Dat gaf ons mooi de tijd om nog eens verder te discussiëren met de "berenman" over hoe we onze houten beer naar Nederland verscheept kregen. Uiteindelijk hebben we samen met hem ontbeten en zat ik aan tafel met Ed de berenman en Ed berenvoets. Het resultaat was, dat we afspraken, dat de man een kist zou bouwen en onze beer dan mee naar huis zou nemen in Wyoming om het vandaar dan op te sturen ergens met sint-juttemis. Hij werkt tot eind augustus in Bryce Canyon en gaat dan terug naar huis.

We hebben hem dus nu betaald en moeten maar zien dat dat goed gaat komen. Hij heeft slecht telefonisch bereik en geen e-mail. Tot overmaat van ramp stamt hij af van Duitse voorouders. Je zal denken: "die zijn gek", maar wij hebben er toch wel vertrouwen in dat deze aardige man het uiteindelijk wel gaat regelen. Als dat niet zo is, moeten we hem maar gaan ophalen. Wyoming he? Mmmm, ligt daar Yellowstone Park niet ? Ik hoor een nieuwe motorreis opdoemen...

Na het ontbijt reden we door Bryce Canyon en zagen we alles van dichtbij en zonder rondtollende maag. Naast herten zagen we een coyote, hertjes en bergmarmotjes die over de weg renden. We sloten Bryce Canyon af met een broodje bij Subway en vervolgden onze weg. We reden daarbij onder twee "Natural Bridges" door bij Red Canyon en daarna richting het mooie en koude Cedar Breaks. Een gebied waar in de winter ook geskied kan worden in Brian's Head en wat behoorlijk hoog ligt, rond de 2500 meter hoogte.

Overal van die mooie houten blokhutten omgeven door prachtige dennenbossen. Dit was echt "berengebied", maar helaas/gelukkig hebben we ze niet gezien. Op de terugweg naar beneden werd het steeds warmer. Dat betekende weer stoppen, trui opbergen en zwetend verder. Ik heb nog nooit meegemaakt dat de temperatuur per kilometer zo kan verschillen. Het kan zomaar bloedheet worden terwijl het 5 minuten geleden nog koud was.

Op weg naar Zion National Park, kwamen we ook nog een veld met bizons tegen. Die passen ook echt in dit gebied, stoere grote logge dieren en uitgestrekte groen/gele vlaktes. Zion is een heel bijzonder en klein natuurpark maar wat is het mooi. Ik werd er meteen verliefd op. Helaas was de route door het park door wegwerkzaamheden erg vervelend rijden. Een lange grindweg en voor Ed lastig rijden met al die bochten. Je wil daar niet onderuit gaan en het ravijn in schuiven.

Voordeel was wel, dat hij niet door de bochten kon scheuren en ik extra lang kon genieten van deze woeste groenbeklede rotspartijen. Hier zou ik wel een paar dagen willen blijven om een wandelroute te maken door de Virgin River, die volgens de plaatjes soms zo smal wordt tussen de rotsen dat je tot je middel door het water moet waden.

We maakten een stop vlakbij ons hotel en hebben de film "Treasure of the Gods" over de Indianen en Zion, Bryce en Grand Canyon gekeken in Imax versie. Het scherm was een van de grootste van Amerika, maar dat maakte het tegelijk soms een beetje wazig. Het gaf wel een goed beeld van hoe de Indianen in dit gebied geleefd hebben, tussen de rotsen, groente werd geplant bij de rivier en er waren genoeg dieren om van te leven.

In Springdale aangekomen waren wel behoorlijk moe van deze lange dag. We aten weer buiten bij een leuk restaurantje "Bit & Spur" waar we lekker maar teveel aten... In ons hotel was een klein balkonnetje met grote houten schommelstoel waar we een laatste sigaretje konden roken. Helaas, morgen een lange en saaie weg voor de boeg naar Las Vegas om daarna weer naar huis te vliegen. Zion was een unieke afsluiten van deze mooie reis, alsof we het mooiste tot het laatste bewaard hadden, terwijl de rest ook al zo mooi was.

|   Begin van dit verslag   |   Vorige pagina   |   Volgende pagina   |   Route   |   Programma   |   Bezienswaardigheden  |

|  Home   |   Vorige verslagen   |    E-mail : motorreizen@allure.nl |