
Ed is blijven waarschuwen, maar als jonge honden willen we van geen gevaar weten en blijven we eigenwijs en halstarrig in ons besluit om door Death Valley te gaan rijden. Kom op, dat hoort er gewoon bij.
Voordat we wegrijden uit Las Vegas gooien we extra olie in de motoren en slaan we extra water in. Voorbereid op alles gaan we op weg. Eerst krijgen we 100 mijl als een streep: een lange rechte weg met welgeteld 1 hele bocht. We rijden langs een Amerikaanse luchtmachtbasis, waar ze op dat moment bezig zijn onbemande vliegtuigjes te testen.
In Beatty eten we wat sla bij een Mexicaans restaurant. Met Ton lijkt het dank zij de pijnstillers weer wat beter te gaan, maar eten gaat nog steeds niet geweldig. Kort na Beatty slaan we linksaf de 347 in: de weg door Death Valley.
We hebben geluk. Niet alleen is de weg veel korter dan was berekend, maar bovendien kwamen we door prachtige bochten te rijden. Dat was niet wat we verwacht hadden van Death Valley: het zou 1 lange recht weg zijn met precies 1 bocht.
Wat wel klopte was de hitte. Op het laagste punt was het echt wel zo'n 45 graden. We spaarden de motoren zoveel mogelijk door lage toeren te rijden en met aangepaste snelheid. Maar na zo' n honderd mijl waren we er door heen en was het eigenlijk heel erg meegevallen. Sterker nog: het is gewoon een prachtige weg voor motorliefhebbers.
Nog eens 100 mijl verder waren we in Bishop. Veel vroeger dan verwacht en met veel minder mijlen op de teller dan verwacht. Dat was een meevaller ! We aten een klein hapje bij een Italiaanse Mexicaan of bij een Mexicaanse Italiaan, dat was niet helemaal duidelijk. Maar toen alles dicht bleek te gaan en het bier op was, hadden we weinig andere keuze dan om maar te gaan slapen.
| Datum | Dag | Van | Naar | Aantal Mijlen | Het Weer |
|---|---|---|---|---|---|
| 15 mei 2007 | 11 | Las Vegas | Bishop | 330 | Zonnig, 35 graden |
| Naar de indexpagina | Naar de vorige pagina | Naar de volgende pagina |