Hoewel het 's morgens vroeg nog koud is, warmt het al snel op. We vertrekken vandaag pas om 9 uur en dan is het al lekker weer. Ed weet nog een bochtig weggetje op weg naar Williams en daarom wijken we af van de oorspronkelijke route. We komen zodoende in Flagstaff uit, waarmee we ongeveer 50 mijl extra rijden. In Flagstaff drinken we koffie en gaan dan op weg naar Route 66.
We zijn nauwelijks onderweg of Ed stelt alweer een aanpassing voor. Als je een ECHT mooie route wilt rijden moet je de ALT 89 naar Sedona volgen. Ok, die extra 100 mijl pakken we dan ook nog erbij. Wow, dat wordt een heftige dag zo ! Gaan we dan weer 400 mijl doen ? Achteraf zal blijken dat het zelfs 431 mijl wordt. Dat is veel....
Sedona is top, maar het wordt wel laat. Zullen we dan het gedeelte Route 66 bij Seligman maar overslaan ? Maar dan zien we de kapper Angel Delgadillo niet. Hij is vorige maand 80 geworden en nog steeds actief als voorzitter van de Amerikaanse Route 66 association.
Nu we er toch zijn kunnen we dat eigenlijk niet laten. Maar het bier roept ook en het is al laat. Na veel wikken en wegen besluiten we toch dat stuk te rijden. Helaas heeft Angel zijn pand al verlaten, maar wij pakken ons stuk Route 66 er toch bij. En eerlijk is eerlijk, coast to coast zonder een stuk Route 66 kan gewoonweg niet.
We rijden als een speer door naar Boulder City, waar de Hooverdam ligt. Helaas moeten daar de helmen weer op en van de dam zien we niet veel meer, omdat het inmiddels wel donker is. Pas tegen een uur of negen rijden we Las Vegas in. Ook dit nadeel heeft een voordeel, want we zien zo wel de stad in het donker.
Nou ja, donker.... het wemelt er natuurlijk van het licht en juist die lichtzee is wel spectaculair. We rijden over de interstate Las Vegas binnen, maar als je er denkt, dat je er bent, moet je nog steeds een groot aantal mijlen rijden.
De weg slingert rond de stad en we zien ons hotel al een half uur vlak bij. Dan weer links van ons, dan weer rechts van ons, dan weer recht voor ons. Soms zelfs achter ons, maar uiteindelijk pakken we toch de juiste afslag en staan we zomaar ineens op de Las Vegas Boulevard, de "Strip".
We zijn dan inmiddels wel doodop. We pakken lekker een borrel aan de bar en gaan dan naar onze kamer. Ton blijft daar dan, de anderen gaan nog een hapje eten. Daarna roept het nachtleven en gaat een deel van ons Las Vegas onveilig maken. Gelukkig hebben we morgen niet zo'n heel druk programma, zodat het niet erg is als het wat later wordt.
| Datum | Dag | Van | Naar | Aantal Mijlen | Het Weer |
|---|---|---|---|---|---|
| 14 mei 2007 | 10 | Grand Canyon | Las Vegas | 431(slik) | Zonnig, 26 graden |
| Naar de indexpagina | Naar de vorige pagina | Naar de volgende pagina |