De hoofdrol is voor Ton.

Zondag 13 mei 2007; Kayenta - Grand Canyon

Met Ton gaat het steeds slechter, maar we moeten verder. Na het ontbijt gooien we de tank weer vol en we verlaten Kayenta. Opnieuw draaien we de woestijn in. In het begin is het nog koud, maar langzaam aan zakken we verder af, de warmte in. Na zo'n 70 mijl zijn we in Tuba City. Onderweg maken we een fotostop bij twee merkwaardig gevormde rotsformaties. Elke kans die hij krijgt, grijpt Ton aan om te gaan liggen, omdat hij dan het minste last heeft van de pijn. Hij stelt voor om in Tuba City naar een dokter te gaan.

Ed heeft geen groot vertrouwen in de lokale dokter en vreest dat dit een hoog medicijnman gehalte zal hebben. We zitten immers nog steeds in een indianen reservaat. George oppert om dan maar een regendans uit te voeren, maar het kan Ton niet bekoren. In Tuba City gaat het weer ietsje beter met Ton, dankzij geleende pijnstillers. Wanneer er een ziekenhuis in Tuba City blijkt te zijn, besluiten we daar toch maar heen te gaan. Ton wordt meteen geholpen.

Twee uur later heeft Ton een bloedonderzoek achter de rug en verder onderzoek gekregen. De diagnose is dat hij een niersteen heeft. Met drie soorten medicijnen en nog meer goede adviezen op zak vervolgen we onze weg, nadat we een kop koffie in Tuba City hebben gedronken bij Hogan.

Uiteindelijk komen we toch nog vroeg aan in de Grand Canyon. Na een paar stops geloven we het verder wel en gaan we naar ons hotel. We hebben Navajo land verlaten, waar wel zomertijd wordt gehanteeerd en rijden nu in Arizona zonder zomertijd. Zodoende winnen we weer een uur. Daardoor zitten we al halverwege de middag aan de bar slap te kletsen, hard te lachen en veel te drinken.

George en Ed gebruiken een deel van de middag om een was te draaien. Na wat gestoethaspel weten we eindelijk $ 1,25 per aan munten in de machines te gooien en de was aan te zetten. Als Ed later tijdens het diner de wasvan de wasmachine in de droger doet, kan hij zijn ogen niet geloven: George heeft het idee om de was "in de machine te gooien"wel erg letterlijk genomen: zijn vuile was heeft hij met waszak en al zo -hops- in de machine gemikt.

Het hotel is prima, maar het diner met de Phillipijnse Grace is geen succes. Ton laat verstek gaan bij het diner en uiteindelijk liggen we allemaal vroeg in bed.

|  Naar de indexpagina   |   Naar de vorige pagina    |   Naar de volgende pagina   |