Pacific Coast.... Koud - De verjaardag van Ton

Vrijdag 18 mei 2007; Monterey-Carpinteria

De voorlaatste dag. We gaan vandaag naar Carpinteria, waar Geert en Ria Enthoven wonen. Zij zijn in 1982 hier naartoe verhuisd en zijn bekenden van zowel Cock als Harry. We wisten het redelijk snel te vinden.

We begonnen met het uitchecken uit het hotel in Monterey bij de Koreaanse eigenaressen. Als zij uitleggen waar je moet zijn en ze hebben het over Kassa Belde, dan wordt het moeilijk, als ze Casa Verde bedoelen. Maar ja, als ze dan horen dat je uit Holland komt en ze beginnen typisch Koreaans met platgeslagen bekkies te giebelen over Guus Hiddink, dan is het onmogelijke ineens mogelijk.

We vertrekken in de richting van Pacific Grove. Helaas is de 17 mile drive niet toegankelijk voor motoren, zodat we helaas de US 101/1 moeten volgen. Nu zijn er slechtere routes denkbaar, maar de 17 mile drive is wel heel bijzonder.

De Pacific Highway is een schitterende slingerweg. Als je met nieuwe stepjes begint in Monterey, dan kun je aan het einde van die weg weer nieuwe kopen. We slingeren en zeilen door alle bochten, halen slome duikelaars in en maken toch ook nog af en toe een fotostop.

Bij Big Sur krijgen we een slechte service, maar een gigantisch stuk appeltaart, wat niet smaakt. Big Sur is wel heel leuk, maar we moeten verder. Vandaag hebben we 225 mijl voor de boeg en we moeten naar Geert en Ria.

Afgezien van wat files gaat het rijden heel voorspoedig. Helaas is het erg koud in California, maar Ed heeft zo in elk geval wel plezier van zijn nieuw gekochte leren pijpen (...) en nieuwe jack. In Cambria hebben we een prima hamburger en worden we op het terrasje weer een beetje warm.

Als we Hearst Castle zijn gepasseerd, komen we op een deel van de kustweg, waar tientallen zeehonden en walrussen liggen. De lucht die die dieren verspreiden is niet te harden, maar bovendien staat er een koude wind van zee, zodat we maar gauw weer gas geven. En: Santa Barbara is calling. Het Sillicon Valley (...) van de Pacific Coast trekt ons wel aan, om duidelijke redenen. Twee weken van huis....

Tijdgebrek dwingt ons om er langs te rijden. Morgen dan maar Santa Monica als compensatie. Helaas zit het er bijna op. Vanavond werden we door Geert en Ria en Geert getrakteerd op een lekkere maaltijd en voldoende, ruim voldoende drank. Geert stelt, dat we zijn drankvoorraad niet op zullen maken vandaag, maar hij houdt geen rekening met George. De hoeveelheden die Geert heeft, passen zelfs niet in het lijf van George, zodat deze voor Geert is.

Helaas heeft George Ank niet bij de hand om zijn camera te laten opladen, zodat hij ons nu zwaar frustreert. Zijn camera is zo leeg, dat we geen foto's hiervan hebben, helaas.

Natuurlijk zijn we niet voor één gat te vangen en zo komen we dan toch nog aan een paar foto's van deze gezellige avond. Het blijft heel grappig om deze puur Nederlandse ondernemers in dit verre land te zien en dan te zien dat ze zo goed hebben geboerd. Fantastisch. En dan een lekker Hollandse hap, veel plezier en een beetje bier.... Top !

We slapen vandaag in het vlakbij gelegen Motel Six en niet heel fris meer wordt er afgesproken om de volgende morgen om 08.30 te gaan ontbijten bij de kennissen van Geert en Riet, die in een klein stulpje bovenop de berg wonen. Volgens mij krijgen ze daar spijt van, maar we zullen zien... Voorlopig zien we vandaag alleen de binnenkant van onze oogleden nog maar.

|  Naar de indexpagina   |   Naar de vorige pagina    |   Naar de volgende pagina   |